Selecteer een pagina

Nadenken over mijn blog.

door | jan 28, 2022

Zoals jullie wel hebben gemerkt is het al een poosje stil hier op mijn blog.

Toen ik eind 2019 startte met bloggen begon ik vol enthousiasme mijn belevenissen met jullie te delen. Ik schreef over Fenna en Phoebe, mijn moestuin, handwerken, wandelen in het bos, duurzaamheid, staycation ( zomer 2020) en een pad ( nog steeds een van mijn favoriete blogposts, oktober 2019). We kregen te maken met een pandemie waar ik in de blogpost Staycation #1 over schreef.

In 2021 schreef ik over mijn agenda, sneeuw, bijen tellen, het Eurovisie Songfestival, de moestuin en Fenna en Phoebe. Ergens in mei kwam de klad er wat in. De motivatie om nog te bloggen ontbrak mij steeds vaker. Ik nam zelfs een Time-out van het bloggen. Het is niet dat ik niks meer te vertellen had, in tegendeel, alleen ik vond het zo’n gedoe. Foto’s naar de computer mailen, foto’s uitzoeken, foto’s bewerken, zucht. Wat een werk.

Wellicht maakte ik veel te veel foto’s. Maar er speelde meer.

De pandemie zorgde ervoor dat ik in 2020 maar drie maanden handwerkles heb kunnen geven. Ik had cursussen en workshops gepland staan en die gingen allemaal niet door. Gelukkig was ik dat jaar heel druk met de moestuin en ontdekte ik Instagram. Maar de pandemie bleek een blijvertje en we gingen de tweede lockdown in.

2021 bleek niet veel beter te worden. Ik ging een spannend jaar tegemoet. Er stond een operatie gepland. Er was bij mij in 2018 Atrium Fibrilleren geconstateerd. Daar viel in het begin prima mee te leven en het is niet levensbedreigend, dus ik schoof een operatie steeds voor me uit. Maar toen ik steeds vaker lange tijd achter elkaar heel moe was en op een bepaald moment regelmatig geheel buiten adem rechtop in bed zat (atrium fibrilleren treedt op in rust) was het genoeg. Die operate zou er komen. In eerste instantie zou dat in mei gaan gebeuren. Uiteindelijk besloot ik om het uit te stellen. De derde coronagolf zette in en ik wilde geen bed in het ziekenhuis bezet houden voor iets wat niet levensbedreigend was. Ze hadden hun handen vol aan patienten die lagen te vechten voor hun leven. En ik wilde eerst mijn vaccinaties hebben gehad voordat ik aan de bloedverdunners zou beginnen, die ik moest slikken voor de operatie en nog drie maanden daarna. Er was namelijk een kleine kans op een reactie van het vaccin op de bloedverdunners.
Toen het wat rustiger werd in het ziekenhuis en de besmettingen daalden ging de operatie op 4 augustus toch door.

Om een lang verhaal kort te houden. De operatie verliep goed. Het herstel duurde wel even. Mijn conditie daalde naar lager dan laag (nasleep van de narcose). Ik ging naar de hartrevalidatie. Ik mocht weer gaan hardlopen en mijn conditie ging met sprongen vooruit. Ik raakte geblesseerd aan beide knieen en stopte weer met hardlopen.

Het was een slecht jaar voor de tomaten in mijn moestuin en in de kas. Ik heb zeker de helft weg kunnen gooien.

Ik ging weer naar Franse les, maar door de vierde coronagolf stopten de lessen weer. Voor de Franse les reisde ik voor het eerst sinds anderhalf jaar weer met de trein. Ik vond dat heel spannend vanwege corona. Wordt het niet te druk in de trein, draagt iedereen wel een mondkapje. Zo niet, waar kan ik dan veilig zitten.

Ik ging haakles geven aan twee leerlingen. Vlak voor de kerstvakantie moest ik de lessen stopzetten omdat we weer in lockdown gingen.

Ik heb mij altijd heel keurig aan alle coronasregels gehouden. Ik doe dat nog steeds. Maar niet iedereen doet dat meer. Ik raak daar heel onrustig van. En met de onrust rondom mijn operatie en de onzekerheid van of ik wel of geen les kan geven en reizen met openbaar vervoer, merk ik dat ik steeds méér onrust ervaar. Ik wil heel veel dingen doen, maar kom nergens aan toe. Ook niet aan bloggen. Ik heb serieus overwogen om te stoppen met bloggen. Ik overweeg dat nog steeds. Iets posten op Instagram is zoveel makkelijker. Maar dat is ook onpersoonlijker.

Ik ben er nog niet over uit. Ik stel de beslissing dan ook even uit. Ik zie wel of ik iets schrijf of niet. Ik ga er dit hele jaar over doen om te beslissen of ik stop met deze blog of niet. Misschien komt mijn inspiratie dit jaar weer terug. Misschien krijg ik het voor elkaar om die rusteloosheid achter me te laten.
In de eerste helft van dit jaar is daar weinig kans op want er staat een verbouwing van mijn studio in de planning en het huis moet geschilderd worden. En dan heb ik ook nog mijn nieuwe hobby; poppenhuizen opknappen. Daar heb ik trouwens een aparte Instagram-account voor geopend. Die heet @rondomhetplein .

Fijn weekend.

 

 

 

 

 

Archief

0 reacties